przepisy - porady - ciekawostki kulinarne
Bakłażan (oberżyna), prawidłowo nazywany psianką podłużną wywodzi się z Indii oraz południowej i wschodniej Afryki. Pierwsze informacje o tej roślinie zostały spisane w antycznych Chinach już około 500 r. p.n.e. Dopiero w XVII wieku bakłażan zaczął interesować również europejskie kraje. Ma bardzo delikatny smak i duże rozmiary, dlatego idealnie nadaje się jako tło dla intensywnych przypraw. Większość kuchennych przepisów dotyczących bakłażana przedstawia go wypełnionego przeróżnymi nadzieniami w postaci grillowanej lub pieczonej, ale jest także składnikiem słynnego Ratatouille. W tym artykule dowiesz się, jak rośnie bakłażan.
Bakłażan jest owocem gotowym do zbioru już po miesiącu od kwitnienia rośliny i pół roku po zasiewie. Owoc ten może być w postaci wydłużonej, gruszkowatej lub bardziej kulistej, zależnie od odmiany uprawianej psianki. Niektóre owoce mogą być brązowe, fioletowe, żółtozielone, a nawet białe. Jagoda ta osiąga rozmiar nawet do 30 cm oraz masę 500g. Bakłażan, jak rośnie, ma owoce osadzone na metrowych łodygach, które pokryte są jajowatymi, dużymi (15cm) liśćmi, a niekiedy i kolcami.
To, jak rosną bakłażany, jest podyktowane warunkami atmosferycznymi terenu uprawnego. Mogą one rosnąć w ogrodach, na polu, jeżeli jest to ciepły, tropikalny lub subtropikalny klimat. Na terenach cechujących się chłodniejszymi temperaturami, prowadzi się uprawę pod osłonami, w postaci tuneli foliowych lub szklarni, oraz w doniczkach.
Uprawa bakłażana wymaga szczegółowej pielęgnacji. Grunt przygotowany pod uprawę bakłażana należy regularnie odchwaszczać oraz podlewać. Powinien on być również bardzo żyzny, bogaty w próchnicę oraz odpowiednio nawieziony obornikiem lub kompostem. Psianka podłużna bardzo intensywnie korzysta z biodegradowalnych materiałów dostarczonych do gleby. W naturalnych warunkach uprawa bakłażana wymaga temperatury 20-30 stopni Celsjusza. Jeżeli tylko temperatura spada poniżej 15 stopni, wzrost psianki zostaje natychmiast zahamowany, skutkując brakiem owocowania. Stanowisko dla bakłażana powinno być również dobrze nasłonecznione i bezwietrzne.
Wcześniej przygotowaną rozsadę, do uprawy psianki podłużnej, wykorzystuje się na przełomie maja oraz czerwca. Uprawa bakłażana nie może być prowadzona na gruncie wcześniej wykorzystywanym do uprawy innych roślin psiankowatych, takich jak ziemniaki, papryka, pomidory. Odległość pomiędzy zasadzonymi roślinami powinna wynosić 25-35 cm, najlepiej od razu przygotować również podpory dla roślin, zapobiegające ich przewracaniu pod masą rosnących owoców. Dzięki przygotowaniu podpór wcześnie można mieć pewność, że nie zostaną uszkodzone systemy korzeniowe. Takie ryzyko istnieje, jeżeli słupki wbija się blisko wyrośniętych już i dojrzałych roślin. Owoce oberżyny należy zebrać jeszcze przed ich całkowitą dojrzałością, mają wtedy połyskującą, intensywną skórkę.
Uprawie bakłażana w doniczce przede wszystkim sprzyja prawidłowa temperatura gleby potrzebnej do wzrostu tych roślin. W małym i ciemnym pojemniku gleba osiąga znacznie wyższą temperaturę oraz wilgotność, niż miałoby to miejsce na polu lub w ogrodzie. Różnica temperatur ziemi w doniczce, w stosunku do ziemi gruntowej, może wynosić nawet 10 stopni. Ze względu na podtrzymanie w doniczce optymalnej temperatury gleby dla bakłażana, ma on możliwość odpowiedniego rozwoju systemu korzeniowego, a tym samym bardziej efektywnego wzrostu i kwitnienia oraz owocowania.
Podczas uprawy oberżyny w doniczce, warto zapewnić dostęp pszczołom do roślin. Wspomogą one proces zapylania. Najlepiej w tym celu sprawdzają się słoneczne i bezwietrzne dni.
Najbardziej newralgicznym momentem uprawy bakłażana jest moment zbiorów owoców. Owoce bez nasion są niedojrzałe, natomiast jeżeli nasiona są suche – owoc został zebrany zbyt późno. W efekcie, bakłażany zebrane w nieodpowiednim momencie, są gorzkie, cierpkie i nieprzyjemne w smaku.
Bartek Czwartek
